Daar waar de wereld
rood zag van de
ondergaande zon,
streek de aasgier neer.
Zijn zwarte kraalogen,
glinsterend in het laatste licht,
gleden over de bebloede vlaktes.
Maar alles bleek ongeschonden
en hij was gedaald slechts
voor het geniepig verlangen
naar dode karkassen.
