De legende gaat dat er eens in de honderd jaar een oogstfeest op de zeebodem wordt gehouden door de zeemeermensen. Op allerlei plaatsen zoeken vissen en zeemeermensen naar pareloesters. Er is één bijzondere pareloester, de zwarte pare] genaamd. Waarschijnlijk wordt die ook gevonden. De parels worden naar de “zeemeerburght”
gebracht die bewaakt wordt door de walvissen. In de zeemeerburght worden de parels gewogen en gepoetst. Dit alles wordt gedaan in een feestelijke sfeer onder het genot van een zeedrankje met op de achtergrond muziek van het viskapelletje.
